Deze morgen zijn de activiteiten rond 07u00 gestart. Iedereen had voor zichzelf een tijdschema opgemaakt, zodoende was er in de ene kamer al wat vlugger leven dan in de andere.
Een kwartiertje later dan gepland zijn wij dan vertrokken richting Sault. Na een tochtje van een kleine drie kwartier zijn wij aangekomen aan onze startplaats voor The Trebble.
De verrassing was groot toen wij moesten vaststellen dat de weg tussen kilometer 8 en kilometer 12 afgesloten was voor personenauto's. Volgens een werkman is het voor lopers en fietsers geen probleem om de route richting Ventoux te volgen. Ter hoogte van de werkzaamheden zal er hoogstens over een afstand van 200 meter te voet gegaan moeten worden.
Snel hebben de Ventousekes een gepaste oplossing voor het bevoorradingsprobleem gevonden : ons Oskaarken zou zich opofferen en pendelen tussen de lopers. Het busje en de auto dienden via Bédoin om te rijden tot aan Chalet Reynard.
Dit jaar hebben de Ventousekes als leuze gekozen : "op een been".
Om 11u45 - met een vertraging van drie kwartier - is uiteindelijk het startschot gegeven. Na de start hebben wij eerst een afdaling gelopen van zo'n anderhalve kilometer, van 760 meter naar 699 meter. Daarna is het echte klimwerk begonnen.
De uitzichten vond ik mooi en persoonlijk is dit de mooiste kant van de drie, die de Ventousekes hebben opgelopen.
Tussen kilometer 9 en kilometer 11 hebben wij op nieuwe asfalt gelopen, gelet het middaguur en de stralende zon was de ondergrond kleverig geworden. Meer hinder dan onaangename geluiden hebben wij hier niet van aan ondervonden.
Tot aan Chalet Reynard heeft iedereen goed gelopen. Ons Tientjen was reeds van in het begin met de dames : ons Duracelleken, ons Kwebbel en ons Toerenbijoeken er van onder. Het tempo lag van bij het begin vrij hoog, mogelijks te wijten aan de afdaling in het begin. Ons Peiresaucisken, ons Duvelken en ons Pluchken Teddy vormden het middengedeelte. Ons Krollekopken had van bij de start last met de ademhaling en heeft praktisch onmiddellijk de rol moeten lossen.
Na Chalet Reynard heeft iedereen een tik gekregen en diende er af en toe eens gestapt te worden. Uiteindelijk heeft iedereen, behalve ons Krollekopken - die aan Chalet Reynard het voor bekeken heeft gehouden wegens teveel last met de ademhaling - de eindmeet gehaald.
Ons Toerenbijoeken heeft The Trebble (26 Km) gewonnen in 2u49. Ons Duracelleken was tweede in 3u00, ons Kwebbel derde in 3u01. Ons Duvelken was de eerste man in 3u11, ons Tientjen was vierde in 3u17, ons Pluchken Teddy was vijfde in 3u25 en ons Peiresaucisken was zesde in 3u28.
Na een welverdiende verfrissing op het terras van de plaatselijke herberg keren wij tevreden terug naar La Piélardière.
Thuis nemen enkele dapperen (ons Peiresaucisken, ons Toerenbijoeken, ons Tientjen en ons Pluchken Teddy) een frisse duik in het zwembad. Ideaal om de spiertjes af te koelen na de geleverde inspanningen.
Anderen (ons Krollekopken en ons Marksken, later bijgestaan door ons Peiresaucisken) zijn gestart met het patattenjassen voor het avondmenu : Lokerse peiresauciskes met frietjes. Ons Duvelken heeft voor het electisch versnijden van de patatten gezorgd.
Smakelijk.
Verder moeten de Ventousekes vandaag de begeleiders van dienst : ons Zoignapken, ons Cindieken en ons Marksken danken voor de goede zorgen tijdens de bevoorradingen. Door allerlei omleidingen hebben zij wel wat tijd verloren en hebben zij zich misschien ook niet aan de snelheidsbeperkingen gehouden om de Ventousekes zo snel mogelijk van dienst te kunnen zijn. Merciekes.
Ook ons Oskaarken verdient een dikke pluim. Hij heeft zeer zeker zijn naam verdiend, hij heeft als een echte coach elke loper persoonlijk moed ingesproken tijdens zijn bevoorradingen.
Merciekes Oskaarken in naam van ons allen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten